De kunst van het herinneren
HomeWim de WagtEdward Hopper, de Kennedy's en Bas Jan AderAugust en Walter MackeHet herdenken van de Shoah in kunst en monumentenWorld Trade Center New York en de verwerking van 9/11BlogFavoriete foto'sContact

English version


Edward Hopper, de Kennedy's en Bas Jan Ader

Cape Cod en de zwaartekracht van het bloed

(Fragment)
 

‘Are you going to meet the Kennedy’s?’, grapt iemand als ik vertel dat ik onderweg ben naar Cape Cod. Wie weet, antwoord ik lachend. Al een eeuwigheid hebben de Kennedy’s daar hun zomerverblijf, dus zo gek is dat niet. De kleurenfoto’s van een gebruinde, sigaarrokende J.F. Kennedy, die zich met Jackie en hun kinderen ontspant op het familiejacht Honey Fitz, in de zomer van 1963 een paar maanden voordat hij wordt vermoord, zijn wereldberoemd.
       In werkelijkheid ga ik naar de Cape om proberen uit te vinden wat er is overgebleven van de door talloze kunstenaars en schrijvers uitgedragen culturele magie van dit schiereiland voor de Amerikaanse oostkust. Ik wil weten wat het was dat Edward Hopper ertoe bracht hier een huisje voor zich zelf en zijn vrouw te bouwen om er vrijuit, iedere dag weer, het fenomenale landschap, het licht en de oneindige zee te schilderen. Zich welbewust van het diepe verlangen waaraan hij gehoor gaf: het genot van een perfect leven tussen de duinen, de pijnbossen en de nostalgische houten huizen, waar de inspiratie vloeide als wijn na de oogst en eeuwige gezondheid lonkte. Wat was het, dat Henry David Thoreau over de natuur hier deed uitroepen: ‘Wat zijn bronnen en watervallen? Hier is de bron der bronnen, de waterval der watervallen. Een storm in de herfst of in de winter is de beste tijd om er een bezoek aan te brengen; een vuurtoren of vissershut het ware hotel. Een man kan daar gaan staan en heel Amerika achter zich laten.’
       Maar voorlopig houd ik mijn queeste voor mezelf, omdat ik wel weet dat het mysterieuze lot van een Nederlandse kunstenaar als Bas Jan Ader, die van Cape Cod vertrok voor een solozeiltocht over de oceaan naar Europa maar daar nooit aankwam, niemand hier iets interesseert. Scheepsongelukken horen bij de geschiedenis van de Cape als de striemende ijsregen bij de lange winters. En ach, weirdo’s met de verre horizon in hun glazige ogen heb je altijd al gehad, vertel de folks hier maar niks.

(.....)
 


View from Salt Pond Visitor Center, Cape Cod, 2009. Foto: Wim de Wagt


Follow me on
twitter.com/#/wimdewagt and facebook

HomeWim de WagtEdward Hopper, de Kennedy's en Bas Jan AderAugust en Walter MackeHet herdenken van de Shoah in kunst en monumentenWorld Trade Center New York en de verwerking van 9/11BlogFavoriete foto'sContact